秋（あき）、山（やま）の近（ちか）くの村（むら）では、たき火（び）のにおいに引（ひ）かれて、人々（ひとびと）が栗（くり）を拾（ひろ）い集（あつ）めます。栗（くり）を渋皮煮（しぶかわに）という甘（あま）く煮（に）た料理（りょうり）にして、お客（きゃく）さんに出（だ）します。これは毎年（まいとし）のならわしになっています。

在秋天的山村里，人们常常被篝火的香味吸引，捡拾栗子，做成糖煮带涩皮栗子来款待来客，这已成惯例。

在秋天的山村裡，人們循著營火的香氣撿拾栗子，做成渋皮煮來款待來客，已成為慣例。

가을 산골 마을에서는 모닥불 향기에 이끌려 밤을 주워 모아 떫은 껍질째 조린 밤으로 만들어 손님을 대접하는 것이 관례가 되어 있다.

Di desa pegunungan pada musim gugur, menjadi kebiasaan untuk memungut dan mengumpulkan kastanye yang terundang oleh aroma api unggun, lalu mengolahnya menjadi kastanye manis rebus dengan kulit ari dan menyuguhkannya kepada para tamu.

Di kampung pergunungan pada musim luruh, menjadi kebiasaan untuk mengutip buah berangan yang terpikat oleh aroma unggun api, memasaknya menjadi berangan rebus bersalut kulit ari, lalu menjamunya kepada tetamu.

En los pueblos de montaña en otoño, es costumbre dejarse atraer por el aroma de la hoguera para recoger castañas, prepararlas en castañas confitadas con la piel interior y agasajar con ellas a los visitantes.

Dans les villages de montagne en automne, il est de tradition de se laisser guider par le parfum des feux de camp pour ramasser des châtaignes, les préparer en châtaignes confites avec leur peau intérieure, et en régaler les visiteurs.

Nel villaggio di montagna in autunno, attirate dal profumo del falò, si raccolgono castagne e, dopo averle preparate come castagne sciroppate con la pellicina interna, è consuetudine offrirle agli ospiti.

In den Bergdörfern im Herbst ist es zur festen Gewohnheit geworden, vom Duft des Lagerfeuers angelockt Kastanien aufzusammeln, sie als Kastanien in Zuckersirup mit Schale zu kochen und damit Gäste zu bewirten.

I efterårets bjerglandsbyer er det blevet en fast tradition at lade sig lokke af duften af bål, samle kastanjer og lave dem til kastanjer kogt i sukkerlage med det bitre skind på for at byde gæster velkommen.

W jesiennych górskich wioskach zwyczajem jest, zwabionym zapachem ogniska, zbierać kasztany, przygotowywać je w postaci kasztanów gotowanych w słodkim syropie ze skórką i częstować nimi gości.

V podzimní horské vesnici je zvykem, že lidé, přilákáni vůní táborového ohně, posbírají kaštany, připraví z nich kandované kaštany se slupkou a pohoští jimi návštěvy.

In het bergdorp in de herfst is het een vaste traditie om, aangetrokken door de geur van een kampvuur, kastanjes op te rapen en te verzamelen, ze als kastanjes in suikersirop met de schil te bereiden en daarmee gasten te onthalen.

I fjellandsbyene om høsten er det blitt en fast tradisjon å bli lokket av duften av bål til å plukke og samle kastanjer, lage dem til kastanjer kokt i sukkersirup med skallet på, og servere dem til gjester.

I höstens bergsbyar är det sedan länge en tradition att lockas av doften från en brasa, plocka upp kastanjer och koka dem till kastanjer med sötad skalhinna (shibukawani) för att bjuda gäster.

В осенней горной деревушке стало традицией, привлечённые ароматом костра, собирать каштаны, готовить их в виде каштанов, томлённых в сладком сиропе с кожицей, и угощать ими гостей.

În satele de munte toamna, este o tradiție ca, atrași de mirosul focului de tabără, să adune castane și să le pregătească în sirop cu coajă subțire, pentru a-i servi și pe oaspeți.

У гірському селищі восени стало звичаєм, спокусившись ароматом багаття, збирати каштани, готувати їх у солодкому сиропі разом із внутрішньою шкіркою та пригощати ними гостей.

Nas aldeias serranas no outono, é costume, atraídos pelo aroma da fogueira, juntar castanhas e prepará-las em compota de castanha com casca interna, para servir aos visitantes.

Ở vùng núi quê vào mùa thu, người ta theo mùi hương của lửa trại mà đi nhặt hạt dẻ, rồi làm hạt dẻ ninh với vỏ lụa để đãi khách; đó đã trở thành thông lệ.

Sa mga baryong nasa kabundukan tuwing taglagas, naging kaugalian na ang mangolekta ng mga kastanyas na inaakit ng amoy ng siga, gawin itong kastanyas na pinakuluan sa matamis na syrup na may balat, at ihain upang papurihan ang mga bisita.

ในหมู่บ้านบนภูเขายามฤดูใบไม้ร่วง ตามธรรมเนียมจะถูกกลิ่นควันกองไฟชักนำให้ไปเก็บรวบรวมเกาลัด แล้วทำเป็นเกาลัดเชื่อมทั้งเปลือกบางเพื่อเลี้ยงต้อนรับแขกผู้มาเยือน

ໃນບ້ານເຂົາໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ມັກຈະເປັນປະເພນີທີ່ຈະຖືກດຶງດູດໂດຍກິ່ນໄຟກອງ ແລ້ວໄປເກັບໝາກກໍ່ລວບລວມ ເຮັດເປັນໝາກກໍ່ຕົ້ມໃນນ້ໍາເຊື່ອມພ້ອມເປືອກບາງ ເພື່ອຕ້ອນຮັບແຂກທີ່ມາຢ້ຽມ.

Sonbaharda dağ köylerinde, ateşin kokusunun cazibesine kapılıp kestane toplayarak onları iç kabuklarıyla şekerleyip (shibukani) misafirlere ikram etmek gelenek hâline gelmiştir.

இலையுதிர் கால மலைக்கிராமங்களில், தீக்குழியின் மணம் கவர்ந்து செஸ்நட் காய்களைத் தேர்ந்து சேகரித்து, அவற்றை தோல் உடன் சீறப்பதமாகச் செய்து விருந்தினர்களை வரவேற்பது வழக்கமாகியுள்ளது.

शरद ऋतु के पहाड़ी गाँवों में, अलाव की खुशबू से आकर्षित होकर लोग शाहबलूत बटोरते हैं, उन्हें ‘शिबुकावा-नी’ (छिलके सहित मीठी चाशनी में पकाया हुआ) बनाकर आने वाले मेहमानों का सत्कार करना एक परंपरा बन गई है।

Az őszi hegyi falvakban bevett szokás, hogy a tábortűz illatát követve gesztenyét szednek, majd cukrozott, héjában főtt gesztenyét készítenek belőle, és azzal kínálják a vendégeket.

শরতের পাহাড়ি গ্রামাঞ্চলে, আগুন জ্বালানোর ধোঁয়ার গন্ধে আকৃষ্ট হয়ে কুড়িয়ে আনা কাস্তানা (চেস্টনাট) জড়ো করে, সেগুলোকে খোসাসহ মিষ্টি সিরাপে সেদ্ধ করে অতিথিদের আপ্যায়ন করাই এক প্রথা হয়ে উঠেছে।

शरद ऋतुको पहाडी गाउँमा, आगो बाल्दा आउने सुगन्धले लोभ्याएर खस्रा टिपी जम्मा गर्ने र तिनलाई छालासहित मीठो चास्नीमा पकाई पाहुनालाई सत्कार गर्ने चलन परम्परागत रूपमा कायम छ।

සරත් සමයේ කඳු ගම්මානවලදී, දහන ගිනි ගන්වා ඇති ගින්නෙන් එන සුවඳට ඇදී කස්තනිය ප拾යමින් එකතු කර, ඒවා තිත්ත පොත්ත සමඟ පිසූ කස්තනිය (渋皮煮) කරගෙන ආගන්තුකයින්ට සත්කාර කිරීම සදාචාරයක් වී ඇත.

ဆောင်းဦးကာလ မြေတောင်ရွာငယ်များတွင် မီးတောက်လောင်နံ့က ဆွဲဆောင်လို့ ရှေ့လှမ်းကန်သီးများကို ကောက်ယူစုဆောင်းပြီး အခွံခါးအလွှာပါနဲ့ ချိုချဉ်ပြုတ်လုပ်ကာ လာရောက်တဲ့ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံတာဟာ အစဉ်အလာတစ်ရပ် ဖြစ်လာနေပါတယ်။

Намрын уулын тосгонд галын утааны үнэрт татагдан туулайн бөөр түүж, хальстай нь чихэрлэн болгож зочдод дайлах нь уламжлал болсон байдаг.

Kuzgi tog‘ qishloqlarida gulxan hidiga ergashib kashtanlarni terib yig‘ib, ularni po‘stloqdagi achchiq pardasi bilan shirin qilib pishirib, kelgan mehmonlarni mehmon qilish odat tusiga kirgan.

នៅភូមិភ្នំក្នុងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ គេតែងតែរើសប្រមូលផ្លែចេស្ណាត់តាមក្លិនភ្លើងឆេះ ហើយធ្វើវាជា​ផ្លែចេស្ណាត់ស្ងោរជាមួយសំបកស្តើង ដើម្បីទទួលភ្ញៀវ ជាទម្លាប់ប្រចាំ។

Nas aldeias de montanha no outono, é habitual deixar-se atrair pelo aroma das fogueiras para apanhar e juntar castanhas, prepará-las em castanhas cozidas com a pele interior e servir para receber os visitantes.

喺秋天嘅山村入面，人哋會畀篝火嘅香味吸引住去執埋啲栗子，整成渋皮煮嚟招待來客，已經成咗慣例。