元となった辞書の項目
語派
ひらがな
ごは
名詞
日本語の意味
言語学において,ある語族や言語体系の中で,共通の特徴を有する言語の下位分類・グループを指す。 / 比喩的に,同種の言語表現や用法がまとまった系統・流派としてとらえられる場合の呼称。
やさしい日本語の意味
おなじもとをもつ ことばが あつまった なかまの こと
中国語(簡体字)の意味
语族 / 语言分支 / 相关语言的一支
中国語(繁体字)の意味
語言家族中的分支 / 同源語言所構成的群體
韓国語の意味
어족에서 갈라져 나온 언어의 분파 / 공통 기원을 지닌 언어들의 집단
インドネシア語
cabang bahasa (dalam suatu rumpun) / kelompok bahasa berkerabat / subkelompok dalam rumpun bahasa
ベトナム語の意味
ngữ chi (thuộc một ngữ hệ) / nhánh ngôn ngữ / nhóm ngôn ngữ
タガログ語の意味
sangay ng wika / sangay ng pamilya ng wika / pangkat ng magkakaugnay na wika
意味(1)
branch/group of languages
( canonical )
( romanization )
( hiragana )