Source Word
鼻根
Hiragana
びこん
Noun
Japanese Meaning
鼻の根元の部分。眉間に近い、鼻梁の上部。 / 仏教用語で、五根・六根の一つとしての「鼻」と、その嗅覚の働き。
Easy Japanese Meaning
はなのつけねのぶぶん。またはにおいをかぐはたらきをもつはなのこと。
Chinese (Simplified) Meaning
(佛教)嗅觉之根,六根之一。 / (解剖)鼻子的根部;鼻梁与前额相接处。
Chinese (Traditional) Meaning
佛教:鼻與嗅覺的根,五根/六根之一。 / 解剖:鼻子的根部;鼻梁與前額交界處。
Korean Meaning
불교에서 코와 후각의 감각근; 오근·육근 중 하나 / 해부학에서 코의 뿌리 부분, 코뿌리
Indonesian
(Buddhisme) indra penciuman; hidung dan kemampuan membaui / (Anatomi) akar/pangkal hidung
Vietnamese Meaning
(Phật giáo) khứu căn/tỵ căn: mũi và năng lực ngửi, một trong năm/sáu căn / (Giải phẫu) gốc mũi; rễ mũi
Tagalog Meaning
(Budismo) ang ilong at kakayahang umamoy; isa sa limang/anim na ugat ng pandama / (Anatomiya) ugat ng ilong; bahaging nasa pagitan ng mga mata
Sense(1)
(Buddhism) the nose and the faculty of smelling, one of the 五根 (gokon, “five indriyia”) or 六根 (rokkon, “six indriya”)
Sense(2)
(anatomy) the root of the nose; the nasal root
( canonical )
( romanization )
( hiragana )