政治的な不満が高まる中で、極端な手段としての暴力が正当化されるという主張は、しばしば背景にある経済的不平等や歴史的な怨嗟を無視してしまう危険がある。
The assertion that using violence as an extreme measure can be justified amid growing political discontent often risks ignoring the underlying economic inequalities and historical grievances.
The assertion that using violence as an extreme measure can be justified amid growing political discontent often risks ignoring the underlying economic inequalities and historical grievances.
在政治不满情绪高涨时，主张以暴力作为极端手段来正当化，往往会忽视其背后的经济不平等和历史积怨。
在政治不滿情緒高漲之際，將暴力視為極端手段並加以正當化的主張，往往有忽視其背後經濟不平等與歷史怨嗟的危險。
정치적 불만이 고조되는 가운데, 극단적인 수단으로서의 폭력이 정당화된다는 주장은 종종 그 배경에 있는 경제적 불평등이나 역사적 원한을 무시할 위험이 있다.
Dalam situasi meningkatnya ketidakpuasan politik, klaim bahwa kekerasan sebagai langkah ekstrem dapat dibenarkan seringkali berisiko mengabaikan ketidaksetaraan ekonomi dan dendam historis yang mendasarinya.
Khi bất mãn chính trị gia tăng, lập luận cho rằng bạo lực như một biện pháp cực đoan là chính đáng thường có nguy cơ phớt lờ những bất bình đẳng kinh tế và những uất ức lịch sử nằm ở nền tảng.
Ang pag-aangkin na makatarungan ang paggamit ng karahasan bilang isang ekstrim na pamamaraan sa gitna ng tumitinding politikal na pagkadismaya ay madalas na mapanganib dahil hindi nito pinapansin ang mga nakapailalim na ekonomikong hindi pagkakapantay-pantay at ang makasaysayang sama ng loob.
